Aporia | Architecture of Violence
Günce Mine Kaya
Proje, kent ve tarım sistemlerinde hayvanlara yönelik şiddetin mekânsal etkilerini araştırmaktadır. İnsanları, sokak hayvanlarını ve çiftlik hayvanlarını birbirinden tamamen ayrılmış gruplar olarak görmek yerine; onların yaşamlarını, hareketlerini ve ilişkilerini belirleyen görünmez kontrol ve hiyerarşi sistemlerini inceler. Tom Regan ve Peter Singer’ın hayvan etiği üzerine geliştirdiği yaklaşımlardan beslenen proje, türler arasındaki sömürü ve eşitsizlik ilişkilerini normalleştiren insan merkezli sistemleri sorgular. İzmir’de konumlanan proje; barınma, rehabilitasyon, gözlem ve kamusal farkındalık işlevlerini tek bir mimari sistem içinde bir araya getirir.
İnsanlar, sokak hayvanları ve çiftlik hayvanları için farklı dolaşım ağları tasarlanmış; proje boyunca karşılaşma, ayrışma ve gerilim anları oluşturulmuştur. Mimarlık, görünmez şiddet biçimlerini açığa çıkarırken aynı zamanda bakım, iyileşme ve etkileşim alanları üretir. Parçalanmış kütleler, katmanlı dolaşım rotaları ve eşik mekânları aracılığıyla proje, mimarlığın normalleşmiş şiddeti nasıl görünür kılabileceğini ve türler arasındaki ilişkileri nasıl yeniden düşünebileceğini sorgular. Proje, bu gerçeklikleri gizlemek yerine onları yüzleşme, empati ve farkındalık üzerinden kolektif bir mekânsal deneyime dönüştürmeyi amaçlar.
The project investigates the spatial effects of violence against animals in urban and agricultural systems. Instead of viewing people, street animals, and farm animals as completely separate groups, it examines the invisible control and hierarchy systems that determine their lives, movements, and relationships. The project, which draws on the approaches developed by Tom Regan and Peter Singer on animal ethics, questions human-centered systems that normalize the relationships of exploitation and inequality between species. The project, located in Izmir, combines the functions of habitation, rehabilitation, observation, and public awareness into a single architectural system.
Different circulation networks have been designed for people, street animals, and farm animals; moments of encounter, separation, and tension have been created throughout the project. Architecture reveals invisible forms of violence while simultaneously creating spaces for care, healing, and interaction. Thru fragmented masses, layered circulation routes, and threshold spaces, the project questions how architecture can make normalized violence visible and how it can rethink relationships between species. The project aims to transform these realities into a collective spatial experience thru confrontation, empathy, and awareness, rather than hiding them.
#violence #fragmentation #exposure #confrontation #control #şiddet #parçalanma #açığa çıkarma #yüzleşme #kontrol
Studio Coordinators: Lect. Michael YOUNG, Lect. Nazlı KÖK & Res. Asst. Ali Rıza BAYRAK
